Structurele behandeling

Omdat de linnen drager van het schilderij door veroudering en waterschade behoorlijk was aangetast, was het noodzakelijk om een zogenaamd steundoek aan te brengen (bedoeken). Deze werd aan de achterzijde van het schilderij geplakt op zo'n manier dat het in de toekomst, indien nodig, zonder schade aan het schilderij verwijderd kan worden. Aangezien het schilderij een groot plafondstuk is en horizontaal hangt, worden er hogere eisen aan het steundoek gesteld dan bij bijvoorbeeld een portret schilderij aan de wand. Er was daarom gekozen om twee doeken aan te brengen: een zeer dun glasvezeldoek als tussendoek en een redelijk licht polyester steundoek. Op de foto links ligt één baan glasvezeldoek.

Lange banen van het glasvezel tussendoek waren in het atelier van de SRAL voorbereid en voorzien van een lijmlaag. Na droging werden de banen op de achterkant van het schilderij gepositioneerd.

Over de voorgelijmde glasvezelbanen werd het polyester steundoek uitgerold. De volgende stap bestond uit het daadwerkelijke bedoeken waarbij de drie doeken aan elkaar gehecht werden. De hechting werd tot stand gebracht door de gewapende glasvezel lijmlaag tussen het originele doek en het steundoek te regenereren (goed plakkerig te maken) met de juiste oplosmiddelen. Het hele pakket lag hierbij in een soort grote plastic envelop waaruit de lucht werd gezogen zodat een onderdruk ervoor zorgde dat de drie doeken regelmatig op elkaar werden gedrukt tijdens de verlijming. De lijm heeft het originele doek niet doordrongen zodat de bedoeking in de toekomst eventueel gemakkelijk verwijderd kan worden.

Na het bedoeken bestaan de laatste stappen uit het vullen van gaten in de verflaag en het doek, het aanbrengen van een tussenvernis, het retoucheren van de vullingen en storende oude overschilderingen, en het aanbrengen van een slotvernis.