Jules van Bylandt zou op de Winter Spelen veel indruk gemaakt hebben

In het Utrechts archief worden de fotoalbums van Jules van Bylandt bewaard. Van Bylandt heeft in zijn korte leven heel veel gedaan en ondernomen. Niet alleen heeft hij de halve wereld afgereisd, maar ook heeft hij maar liefst zes sporten serieus beoefend.

 Deze bijzondere broer van de gravin heeft familie Aldenburg Bentinck  regelmatig in Amerongen opgezocht. Hij moet een droomoom zijn geweest zijn voor zijn neefjes Carlos, Adriaan, John en Willem en zijn enige nichtje Elisabeth.     

Aan de hand van zijn fotoalbums met kleine aantekeningen is te volgen waar hij tussen 1888 en 1906 is geweest. Hij reisde door gebieden in Afrika, Azië en Rusland, die begin van de twintigste eeuw nog weinig werden bezocht. Drie albums zijn gewijd aan de wintersport. Zij bevatten prachtige foto's. Op één foto poseert hij bijvoorbeeld trots met bevroren snor en een slee in de hand. Op een andere komt hij met een grote witte ijsmuts voorbij.

 Bobsleeër

Tussen 1898 en 1905 deed hij jaarlijks mee met de Grand National, het grote toernooi voor bobsleeërs op de Cresta Run baan in Sankt Moritz. Van Bylandt behoorde in zijn tijd tot de beste bobsleeërs. In 1905 zette hij zelfs de beste tijd neer van het seizoen. Hij deed mee met wedstrijden voor vier- en vijfmans bobsleeën en soms deed hij het in zijn eentje. Zijn teams hadden uiteenlopende namen als "de hobbelende geit", "Upset-me-not en "Siene houd me vast". Hij was de enige die de 'skeleton'-positie in kon nemen. Dit hield in dat hij liggend op zijn buik met zijn hoofd naar beneden de baan afging.

 Tragisch eind

Helaas heeft hij in 1924 de eerste Olympische Winterspelen niet mee kunnen maken. In 1907 verongelukte hij met zijn slee. Een baanverzorger vergat een plank weg te halen. Een klein standbeeld 'The Bylandt Memorial Fountain' herinnert aan zijn tragische dood.  Op de Olympische Spelen had hij waarschijnlijk veel indruk gemaakt. In de pers werd hij al geroemd als "one of the most talented all-round sportsman ever to make an annual pilgrimage to St Moritz...''