MargarethaTurnor, vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Wijze woorden. In het tweede oorlogsjaar. Het Rampjaar dat nog van geen ophouden weet. 'De vijand slaapt nooit, hij is vol praktijken.'

Margaretha Turnor, vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Godard Adriaan van Reede, Heervan Amerongen. Op 20 maart heeft ze hem gevraagd magere ossen te kopen. En die vanuit Bremen (waar hij werkt) naar Amerongen te zenden. Nou, ze zijn er en het gaat prima. Ze grazen op 'de beneedenste bolle', een prachtige weide en 'men kan al sien datse toeneeme'. Ze groeien en ze komen aan. Precies de bedoeling.

Margaretha Turnor,vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Gezant aan het hof van de keurvorst van Brandenburg. Ze verblijft in Den Haag - het kasteel is verwoest. Door de Fransen. En ze houdt haar oren wijd open. Nu heeft ze vernomen dat de  keizer van Oostenrijk ons te hulp zal komen. 'Maer als ickt sie salte geloofve en eer niet.' Intussen is de omgeving van Dordrecht
en Rotterdam onder water gezet. En in de stad Utrecht is het goed mis. Veel
mensen sterven de hongerdood, anderen eten draf, afval - van bierbrouwerijen. 'Heelle fatsoenlijcke liede' gaan nu 's avonds
'om een stuck broot bidde'.

MargarethaTurnor,vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Ze is niet in topconditie.Last van maag en darmen. Ze zal zich 'doen laeten': aderlaten. Buiten is het ook niet pluis. Al het koren op 't Spijck (een stuk land bij de Rijn) is verloren. Door water, wind en kou. 'Sodat de arme huijsman (oftewel boer) daerniet[s] van te verwachten heeft'. Met armoe en 'swaericheijt' als gevolg. Terwijl het leven toch al zo moeilijk is door die hoge belastingen…

Margaretha Turnor, vrouw des huizes,schrijft een brief aan haar man. Maar nu heeft ze er genoeg van. 'Nu moet ick eijndige. Eer ick eens overal ben geweest en alles heb naergesien ist laet geworde'. En dan te bedenken dat ze vanmorgen pas om drie uur  naar bed is gegaan, na een bruiloft in Utrecht…

MargarethaTurnor,vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Godard Adriaan van Reede. Er heeft een noodlottig ongeluk plaatsgegrepen tijdens de jacht… Joan van Vlooswijck, heer van Maarn, is met zijn paard gevallen, 'hetwelcke hem so seer heeft getreede (getrapt dus) dat hem de gansche levert verpletterde, daer hij een half eur daernaer met weijnich woorde te hebbe is gestorfve.' Tja, de adel en de jachtpartijen. 'Goede oude (vader) Vlooswijck komt in sijn oude dagen ock alle droefheijt over.'

MargarethaTurnor,vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Ze is woedend. De prins van Oranje heeft het gepresteerd hun enige zoon, Godard van Ginckel, te passeren!!!
In zijn plaats is de Fransman 'Mompeljan' benoemd tot Commissaris-Generaal. Hoe haalt ie het in zijn hoofd!!! Ook zoonlief is verbitterd.

Margaretha Turnor, vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Ze heeft er nog zes ossen bijgekocht, via ene Temminck in Amsterdam. 'Het stuck voor 46 gulden, dat niet alleen mijns oordeels maer ock al die se sien heel goetkoop vinde'. En ook deze ossen groeien en groeien. 'Men gelooft dat die moddervet sulle worden'.

MargarethaTurnor,vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Mysterie alom. 'Mij verwondert noch niet te hoore dat de blicke serviesie uhEd ter hande sijngekoome'. Terwijl ze toch al op 17 april naar Hamburg zijn verzonden. En ook de Parmezaanse kaas uit Breda blijkt nog immer zoek…

MargarethaTurnor, vrouw des huizes, schrijft een brief aan haar man. Gezant te Kopenhagen. Ze is ongerust. En niet zo zuinig ook. Goed - uiteindelijk is Godard van Ginckel, hunenige zoon, voortreffelijk terechtgekomen. In de directe nabijheid van prins Willem III, onderwijl tevens koning van Engeland. Maar nu is hij, met leger en al, op weg naar Ierland. Om daar slag te leveren. Man weg, zoon weg. Het blijft er niet bij. Ook oogappel Fritsge, Frederik Christiaan, oudste kleinkind, 22, vertoeft elders. Thans nog in Londen, doch straks eveneens naar Ierland. 'De heere wil onse soon op sijn Reijs en in dat woeste lant koomende voor alle ongeluck bewaren en dien jonge bloesem (Frits) een wijs en voorsichtich harte geefven.'  God is genadig.